Χωριά της Κρήτης

Στην αγκαλιά των Λευκών Ορέων, εκεί όπου η ομίχλη χαμηλώνει σαν προσευχή στη γη, απλώνεται το Ασκύφου, ένα οροπέδιο που μοιάζει να ανασαίνει μνήμες αιώνων.
Εδώ, στα βουνά που αλλάζουν χρώματα με το φως, κάθε πέτρα μοιάζει να κουβαλά ιστορίες, θρύλους, μάχες, ψιθύρους ανθρώπων που ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην τυραννία.
Στους αιώνες της Ενετοκρατίας, τα χωριά του Ασκύφου έγιναν προμαχώνες. Οι κάτοικοί τους, σμιλεμένοι από τον άνεμο και το πείσμα, φύλαξαν τη γη και τη γλώσσα τους με το δικό τους άγραφο νόμο. Κι όταν ήρθαν οι επαναστάσεις του 19ου αιώνα, η πεδιάδα ξαναβρήκε τη φωνή της, έγινε στρατόπεδο και θυσιαστήριο μαζί, με τη σημαία να κυματίζει πάνω από τα στήθη των γενναίων.
Ο χρόνος κύλησε, μα το Ασκύφου δεν λύγισε. Όταν φυσά ο αέρας του βουνού, μοιάζει να ψιθυρίζει τα ονόματα των παλιών αγωνιστών, κι όποιος σταθεί να ακούσει, νιώθει πως βρίσκεται όχι απλώς σε έναν τόπο, μα σε μια ψυχή που ζει αιώνια μέσα στην Κρήτη, κι οι άνθρωποι του, ταπεινοί και υπερήφανοι, συνεχίζουν να υποδέχονται τον διαβάτη με κρασί και ιστορίες.

Κείμενα – επιμέλεια – παρουσίαση: Κωστής Παπαγεωργίου