ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΞΗ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ - ΠΑΙΔΙΚΟ ΧΩΡΙΟ SOS ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΔΡΙΑΝΗ ΑΓΓΕΛΙΔΑΚΗ - ΚρήτηTV

ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΞΗ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ – ΠΑΙΔΙΚΟ ΧΩΡΙΟ SOS ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΔΡΙΑΝΗ ΑΓΓΕΛΙΔΑΚΗ

Αναρτήθηκε από: την: December 5th, 2017

Εκπομπή Κάνουμε Πράξη την Αγάπη

Loading the player...

Η Ανδριανή ενώνει δυνάμεις με την ομάδα εθελοντών ΑΤΑΧΤΟΙ και κάνουν το μικρό τους θαύμα στο παιδικό χωριό SOS Ηρακλείου.

3 σχόλια για “ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΞΗ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ – ΠΑΙΔΙΚΟ ΧΩΡΙΟ SOS ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΔΡΙΑΝΗ ΑΓΓΕΛΙΔΑΚΗ

Η διεύθυνση email σας, δε θα κοινοποιηθεί.

  • Eva Küry says:

    Καλησπέρα σας
    Θέλω να σας πω ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ για την εκπομπή από το ΣΟΣ Παιδικό Χωριό. Είμαι η Προέδρος του συλλόγου ΕΛΠΙΔΑ από την Ελβετία η οποία πλήρωσε τα έπιπλα ενός σπιτιού στο καινούριο ΣΟΣ Παιδικό Χωριό. Για μένα προσωπικά και για τα μέλη μας είναι πολύ όμορφο να δούμε το Χωριό, το προορισμό και την αγάπη των Ανθρώπων που πήγαν μαζί σας στο Χωριό και υποστήριξαν το μεγάλο έργο του ΣΟΣ Παιδικού Χωριού. Σας ευχαριστώ θερμά για τη δυνατότητα να είμαστε λίγο κοντά σας αν και μόνο από τη τηλεόραση και να δούμε τα έπιπλα που πληρώσαμε και να είμαστε μέρος της ομάδας μέσα τηλεόρασης. Ήταν πολύ συγκινητικό και μου έδειξε μια άλλη φορά που αξίζει όλα που κάνουμε εμείς εδώ στην Ελβετία για τα παιδιά της Ελλάδας.
    Καλή συνέχεια και σας στέλνουμε τις σκέψεις και την αγάπη μας από την Ελβετία
    Εύα Küry

    • Ελένη Γεώργαρου says:

      Είδα συμπτωματικά την όμορφη εκπομπή του ΚΡΗΤΗ ΤV για το παιδικό χωριό SOS Ηρακλείου και πραγματικά χάρηκα για την εξαιρετική υποδομή που δημιουργείται για τα προστατευόμενα παιδιά. Ομως οφείλω να πω, ότι η “γλυκερή” προσέγγιση της παιδικής προστασίας δεν βοηθά καθόλου αυτούς τους ανήλικους. Δεν κάνουμε πράξη την αγάπη κλείνοντας παιδιά μέσα σε ιδρύματα και δεν θα γίνουν ποτέ “μητέρες”, οι κυρίες που σε βάρδιες φροντίζουν τα παιδιά αυτά. Η μητέρα είναι κοντά στο παιδί 24ώρες το 24ωρο, δεν το “διώχνει” στα 14, στα 15 ή στα 16 και το παιδί δεν μένει σε ένα σπίτι με άλλο επτά παιδιά. Το κάθε παιδί ιδιαίτερα, σε πρόωρη νηπιακή ηλικία χρειάζεται τη ΔΙΚΗ του μητέρα, το ΔΙΚΟ του σπίτι, τα ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ πρότυπα γονιών για όλη τους τη ζωή. Γι αυτό όσο αξιέπαινη και εάν είναι αυτή η προσπάθεια θα ήταν πολύ σημαντικότερα να φροντίζατε ως φορέας να προωθείτε την οικογενειακή αποκατάσταση των παιδιών μέσω της αναδοχής και της υιοθεσίας όταν υπάρχουν οι προϋποθέσεις, όπως έχετε υποχρέωση και να μην δημιουργείτε στην κοινωνία την εντύπωση ότι το καλύτερο που έχετε να κάνετε γι αυτά τα παιδιά είναι τους προσφέρετε ένα ωραίο χώρο να μένουν. Οπως ξέρετε και εσείς κύριε Διευθυντά, κανένα παιδί στο σπίτι του δεν έχει τη “μαμά”, τον παιδαγωγό, τον ψυχολόγο, τον κοινωνικό λειτουργό. Δε λειτουργεί έτσι ένα κανονικό σπίτι. Και τα παιδιά το ξέρουν αυτό. Οπως ξέρουν ότι ο Διευθυντής δεν είναι πατέρας τους αλλά ένας εργαζόμενος που έχει τη δική του οικογένεια και τα δικά του παιδιά να αγαπάει. Τα παιδιά του “χωριού” είναι η δουλειά του. Καλή η προσπάθεια, καλή η επίκληση και μονότονη επανάληψη της δήθεν αγάπης, αλλά λάθος προσέγγιση. Ξέρετε όταν κλείνουν οι πόρτες των ιδρυμάτων τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται σε μια τηλεοπτική εκπομπή. Και φυσικά ποτέ κανένα ίδρυμα δεν θα φανερώσει τις “απώλειές του”. Τα παιδιά που θα εκδηλώσουν τη ψυχική διαταραχή, που θα γυρίσουν στη φυσική οικογένεια που θα είναι πάλι απογοητευτική, που δεν θα κατανοούν γιατί ενώ όλα τα παιδιά έχουν τη δική τους μητέρα και το δικό τους πατέρα κάθε στιγμή κοντά τους αυτά δεν τους έχουν. Αλλάξτε φιλοσοφία και βοηθείστε πραγματικά αυτά τα παιδιά όπως πρέπει.

  • Ελένη Γεώργαρου says:

    Η αγάπη γίνεται πράξη όταν προσφέρουμε στα παιδιά αυτό που έχουν ανάγκη και όχι ό,τι θεωρούμε εμείς με μια υποκειμενική και αμφιλεγόμενη προσέγγιση, ότι είναι προς το συμφέρον τους. Τα παιδιά ειδικά αυτά της νηπιακής και παιδικής ηλικίας χρειάζονται εξατομικευμένη αγάπη και φροντίδα, την αγκαλιά μιας δικής τους μητέρας και ενός δικού τους πατέρα σε μια ανάδοχη οικογένεια ή θετή όταν υπάρχουν προϋποθέσεις και όχι σε ιδρύματα όσο καλοφτιαγμένα και να είναι. Κανένα παιδί δε μεγαλώνει με τρεις έμμισθες “μητέρες” δηλαδή υπαλλήλους και κανένα κανονικό παιδί δεν φεύγει από το σπίτι του στα 14 για πάει σε ξενώνα εφήβων. Τα κανονικά παιδιά έχουν σε όλη τους τη ζωή μια συγκεκριμένη οικογένεια και όχι ανθρώπους που αλλάζουν επάγγελμα ή συνταξιοδοτούνται και έρχονται άλλοι για να τα υποστηρίζει και να τους προσφέρει τη σταθερότητα και ασφάλεια που όλοι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη. Αν θέλει να προσφέρει κάτι το ουσιαστικό το Παιδικό Χωριό SOS σε όλη την Ελλάδα και ας προωθήσει το θεσμό της αναδοχής συνεργαζόμενο με τους αρμόδιους φορείς εποπτείας και να σταματήσει να κάνει “γλυκερές” καμπάνιες για να μαζέψει χρήματα και να τα ρίξει στην ιδρυματοποίηση των παιδιών. Οι φορείς παιδικής προστασίας πρέπει να καταλάβουν ότι ναι μεν λειτουργούν με μοντέλο κοινωνικών επιχειρήσεων αλλά τα προστατευόμενα παιδιά δεν μπορεί να τα βλέπουν σαν προϊόντα. Πρέπει να φροντίσουν για το αληθινό τους συμφέρον που είναι μια μόνιμη και σταθερή οικογένεια όπου αυτό είναι δυνατόν να υλοποιηθεί και όχι για την επιβίωση των ιδρυματικών δομών, που σε κάθε περίπτωση θα έχουν λόγο να υπάρχουν. Ας γνωρίζουν ολοι όσοι επικαλούνται την “αγάπη” ότι όταν οι εθελοντές φεύγουν και κλείνουν οι πόρτες τα μικρά παιδιά αναρωτιούνται γιατί η ζωή τους επιφύλαξε μια διαφορετική μεταχείριση και πάντα νοσταλγούν την οικογενειακή σπιτική θαλπωρή. Και δεν είναι απαραίτητα των φυσικών γονέων. Γιατί γονείς δεν είναι αυτοί που γεννάνε ή γεννοβολάνε, αλλά αυτοί που αφιερώνουν τη ζωή τους με τρυφερότητα και συναισθήματα στην ανατροφή των παιδιών που μπορεί και να μην είναι τα φυσικά τους παιδιά.
    Με εκτίμηση
    Ελένη Γεώργαρου